Podatek od posiadania psa

 

We wszystkich koncepcjach podatkowych dobra luksusowe były opodatkowane dodatkowo, zwykle wysoko, przy wyjściu z założenia, że osoba mogąca sobie pozwolić na luksus może sobie też pozwolić na wyższy podatek, a państwo na tym skorzysta. Problem natomiast pojawiał się niekiedy przy ustaleniu, co można uznać za dobra luksusowe. Do roku 2008 w Polsce funkcjonował podatek, wedle którego dobrem takim był pies "nieużytkowy", czyli na przykład niebędący przewodnikiem niewidomego, zwierzęciem gospodarskim lub zwierzęciem hodowanym dla celów zarobkowych. Każda gmina ustalała w odgórnie określonych ramach finansowych jednorazowy podatek od posiadania takiego zwierzęcia, a wpływy z niego zasilały gminny budżet. Podobnie jak wiele innych podatków, poza funkcją fiskalną – czyli zarabianiu gminy na podatku – miał pełnić funkcję stymulacyjną, ograniczając liczbę hodowanych przez ludzi zwierząt domowych. Obecnie podatek ten zniesiono, zastępując nie obowiązkiem, lecz jedynie możliwością wprowadzenia opłaty za posiadanie psa; podobnie jak podatek, o jej braku lub wysokości decyduje gmina, nie przekraczając ram określonych przez odpowiednie ministerialne rozporządzenie. W niektórych innych krajach europejskich podatki te lub opłaty bywają uzależnione od rasy lub rozmiaru psa. automatyka do bram